Simyacı-PAULO CEOLHO

 

Herkesin kendi kişisel menkıbesi vardır.

Kitabi elime bir heyecanla alıp on katı heyecanla bitirdim. Anlıyorum ki hayatında ne hedef koyduysan ne yapmak istiyorsan önce ne istediğini çok iyi bilmen gerekiyor. Ve asla pes etmemen çok önemli. Çünkü pes edeceğini hissettiğin yerde mutlaka bir ışık olacaktır. O ışığı iyi takip etmek ve simgeleri doğru kavrayabilmek gerekiyor. İsteğimizden emin isek artık nasıl, hangi yolla yola koyulayacağımız önemli. Evrenden gelen seslere kulak vererek karşımıza çıkan herkesin ilham kaynağı olduğunu unutmamalıyız.

Bir gün herkes kendi hikayesini yazacak.

En karanlık an şafak sökmeden önceki andır.

Araştırma her zaman acemi şansı ile başlar ve her zaman fatihin sınavı ile sona erer.

Kötülük insanın ağzından giren şeyde değildir, kötülük oradan çıkandadır.” Dedi Simyacı”

Bilgeler, doğal dünyanın cennetin bir görüntüsünden ve bir suretinden başka bir şey olmadığını anladılar. Tek gerçek şudur ki, var olan bu dünya bundan daha mükemmel bir dünyanın var olduğunun güvencesidir. Tanrı bu dünyayı, insanları görülen nesneler aracılıyla manevi, öğretileri ile bilgisinin mucizelerini anlayabilsinler diye yarattı. İşte buna Eylem diyoruz.

Benim kişisel menkıbem bulutun damlalarını gelen en hızlı rüzgarla yanaklarımda hissetmem.

Felsefe taşı // ebedi hayat iksiri/ Urim ile Tummin / Zümrüt Levha

HERTA MULLER / Keşke Bugün Kendimle Karşılaşmasaydım

 

2009 yılı Nobel Edebiyat ödülünün sahibi Herta Müller’den ilginç, güzel, sakin anlatımlı dramatik bir kitap.

Herta Müller Romanya'da azınlık olarak yaşayan bir Alman ailenin çocuğu olarak 1953'de dünyaya gelir. Babasının Nazi sempatizanı olmasının ve Çavuşesku'nun faşist yönetiminin daima karşısında durur. Romen gizli servisi ile işbirliği yapmadığı için işinden kovulur, pek çok kez sorgulanır ve türlü suçlamalar sonunda ülkesini terk edip Almanya'ya yerleşir. 2009 yılında Nobel ödülüne layık görülen yazar hala Berlin'de yaşamaktadır.

Bu kitabı ilk tercihlere konulduğu zaman ilk sırada dikkatimi çekmişti. Kurada ben başka numara söylememe rağmen bu kitabın çıkması beni sevindirdi. Her zaman ki gibi önsöz ve ve arka kapağı önce okudum.  İlk sayfayı çevirdikten sonra yazarın tasvir gücünün ne kadar büyük olduğunu fark ettim. Betimleme örnekleri açısından çok kıymetli. Okurken sıkıcı gibi gelse de doğru konsantre olunduğuna bir insanın hayatının tasvirlerle beraber olaylar arasındaki geçişini öne sürdüğünü herkes fark edebilir. Araştırmalarıma göre diğer kitaplarında da benzer anlatımla yazmış. Değişen sadece başlıklar. Sürekli geçmiş sorgulanıyor. Ben okurken hiç tramvaydaymış gibi hissetmedim. Sanırım dikkat çekici kısmı da burası. Ara ara tramvay sözcüğü geçtikçe öyle aklıma geliyordu. Çevresindekileri inceliyor sürekli. O kadar güzel bir kurgu oluşturulmuş ki bazen tramvaydasınız bazen de bir evde dışarıda sokaklarda, bazen geçmişte, bazen gelecekte ve birçok yerde kendinizin buluyorsunuz. Özellikle aradaki geçişleri fark edemeyişiniz çok etkileyici.

Aslında 1,5 saat süren bir tramvay yolculuğu. Ama koca bir ömür sığdırılmış. Etrafta olan bitenleri anlamdırarak ve sorgulayarak bakmayı gösteriyor. İşte bu da bence yazarın ustalığını gösteriyor. Kitapta sürekli tekrar eden temalar korku ve totaliter rejimdir. Bütün olaylar da bu iki unsur etrafında şekilleniyor. Korkunun ve diktatörlüğün insan psikolojisi üzerinde etkileri yazarın en çok üzerinde durduğu konudur.

Komünist ve baskı rejimi altında yaşayan insanların ruh halleri, ahlak dışı tüm ilişkiler, yaşanılan sorunlar, uğradıkları psilokojik ve fiziki baskılar, yani bu rejimdeki zor durumlar açıkça anlatılmıştır.

,
Aklımda kalan Karakterler:İsimsiz kadın kahramanı,Albu  , Anton,Paul, Micu, Emil , Mara,Kundura tamircisi Vera’nın eşi, Vera//eli şifalı,Martin ,Anastasia

Not aldığım yerler:

-Yüreğinde yanlış yağmış karı sf:34

- Paul bana ilk kocamı sorduğunda – Herşeyi unuttum, artık hiçbir şey bilmiyorum diyorum. Sf:32

-Ararsan her zaman bulursun birini, sonra seversin.sf:48

-Biliyorum büyük adımlar atılabilir, insan aynı anda hem adım atıp hemde nefes alabilir.sf:189

 

 

 

Bartleby ve Şükerası - Enrique Vila-Matas / Katıp Bartley - Hermann Menville / Ret Yazarları

 

Ret Yazarları

Bartleby ve Şükerası / Enrique Vila-Matas

Yazmak ya da yazmamak işte bütün mesele bu…

Kitapta bu kadar çok kitap örneği verilmesi heyecan vericiydi. Kendime bazı kitap isimleri not aldım. Çok fazla yazar ve kitap ismi geçtiği için kalemi neredeyse elimden bırakmadım. Bu yüzden kütüphanemde sürekli olarak yerini alan kitaplar arasında kalacaktır. Normal şartlarda bilgi paylaşımın çoğalmasını savunduğum için okuduğum kitapları köy okulları ile paylaşıyorum. Kitaplıkta tozlanmasının bir manası yok diye düşünüyorum. Ayrıca yazmak üzerine düşünen kişiler bu kitapları kesinlikle okumalıdır. İçi dopdolu bir kitap okudum.

Kitabın Kambur anlatıcısı aşkı o kadar çok masumiyetle sergilemiş ki duygulanmamak elde değil. 89. Sayfada özellikle birkaç cümle beni çok etkiledi.’ Âşık oldum. Ben, zavallı, yaşlı ve kambur İspanyol, karşılık bulma umudu olmadan, âşık oldum…’

186. sayfadaki bu cümle de çok düşündürücüydü. ‘Konuşmak var olan saçmalıklara katılmaktır.’

Katıp Bartley / Hermann Menville

‘Sürekli yapmamayı tercih ederim. ‘ diye söylenmesi soru işareti olarak düşündüm. Ama haline çok üzüldüm. Neden o hale geldiğine anlayamadım bir türlü. Bakıldığında kurallara uymayan bireyin yaşama hakkı nedir? Ve bu  şekilde özgür nasıl yaşanılır?

Bu ve bazı kitapların yazarları, yazar hayattayken değil daha sonradan üne kavuşuyor. Herman Melville’ de 20 Y.Y. ile modernist edebiyat için önemli rol almış demektir. Kimi yazarların ünü ve değerli oluşları iyi yazmalarındandır, kimisi de hiç yazmamalarından. Bir de üne kavuşup ortadan kaybolanlar var.

 

Başlardaki çok verimli çalışıyordu. Yazılarını sessiz, donuk ve mekanik bir şekilde yazıyordu. Sonradan kendini bırakıyor ve üzücü şekilde açlık orucu ile hayata veda ediyor. Düşünme ve konuşma yeteğini mi kaybettiğini düşünmüştü? Bartleby hikâyesi beni içten etkiledi.  Kâtip Bartleby ruhlu yapmamayı tercih eden güzel insanlar...